آی جی اف وان IGF-1
جولای 17, 2016
انسولین Insulin
جولای 17, 2016

تستوسترون انانتات Testosterone Enanthate

تستوسترون انانتات یک استروئید تزریقی روغنی است و به این منظور طراحی شده است که از محل تزریق به کندی در محل آزاد شود.زمانی که از این استروئید استفاده می کنید غلظت سرم موجود در آن تا چند روز بالا رفته و این مسئله به مدت تقریبی دو هفته ادامه می یابد. در واقع سه هفته طول می کشد تا اثرات آن تقلیل یابد.از نظر اصول پزشکی باید گفت این نوع تستوسترون بیشتر از سایر انواع آن تجویز می شود و به کمک آن میتوان موارد کاهش فعالیت بیضه و سایر اختلالات مربوط به نارسایی آندروژن را درمان کرد.

تستوسترون یک هورمون قوی می باشد که عوارض جانبی قابل توجهی دارد.اکثر این عوارض از آنجا ناشی میشود که تستوسترون میل شدیدی برای تبدیل به استروژن دارد.بنابر این احتمال دارد عوارض جانبی وابسته به آن که در طی دوره درمان ظاهر می شود به یک مشکل بزرگ تبدیل شود .

کسانی که مصرف تستوسترون را شروع می کنند با مشکل جذب آب مواجه می شوند. این مسئله به نوبه خود موجب کاهش حجم عضلات می شود زیرا هر روز بر مقدار مایعات زیر پوستی افزوده میشود. یکی دیگر از مشکلاتی که همراه با استروئیدهای آروماتیز شده ایجاد می شود این است که ذخیره چربی ، وضوح و چگالی عضلانی را کاهش میدهد و باعث می شود عضلات نرمتر و صاف به نظر بیایند.

استروژن اضافی که طی دوره درمان یا پس از آن ایجاد می شود این قابلیت را دارد که به مشکل بزرگی سینه (ژنیکوماستیا) تبدی ل شود. به اشخاصی که در مقابل این عارضه حساسیت دارند ، توصیه می کنم داروهای کمکی مثل تاموکسفن یا پرویرون را فراموش نکنند.در تمام محصولات تستوسترون ، عوارض جانبی آندروژنی مشاهده میشود. بنابراین احتمال بروز عوارضی چون چرب شدن پوست ، آکنه ، پرخاشگری ، رشد موی صورت و بدن و ریزش شدید موی سر وجود دارد.

افرادی که در طی دوره درمان دچار عارضه ریزش مو می شوند می توانند از داروی پروپسیا (فیناستراید) استفاده کنند تا به کمک آن تبدیل تستوسترون به DHT (دی هیدرو تستوستورون) را به حداقل برسانند.

اگر چه این استر خاص در بدن به مدت طولانی تری فعال می ماند اما اکثر ورزشکاران ترجیح می دهند آن را هر هفته تزریق کنند تا مقدارش در خون ثابت بماند.دوز معمول این دارو بین ۲۵۰ تا ۷۵۰ میلی گرم است .این مقدار می تواند مصرف کنده را با افزایش سریع قدرت و وزن مواجه سازد.بی شک اگر دوز مصرفی از از این حد تجاوز کند عوارض جانبی تشدید شده و پیشرفت عضلانی از بین می رود.

کسانی که می خواهند با افزایش بیشتر حجم عضلات مواجه شوند بهتر است یک استروئید خوراکی مثل اکسی متولون یا دیانابول را به استروئید مصرفی خود اضافه کنند و از نتایج شگفت انگیز آن برخوردار شوند .اگر ورزشکاری بخواهد تستوسترون مصرف کرده و همزمان با آن کیفیت خوب عضلاتش را حفظ کند بهتر است آنابولیک تزریقی دیگری مثل دکا دورابولین یا بولدنون را انتخاب کند . در اینجا می توان دوز پایین تر انانتات را انتخاب کرد تا هم پیشرفت عضلات در سطح قابل قبول حفظ شود و هم اثرات استروژن در بدن به حداقل ممکن برسد . البته استروژن اضافی که در تستوسترون وجود دارد آن را به یک داروی حجم دهنده عضلات تبدیل می کند.در نتیجه زمانی که به برگزاری مسابقه نزدیک میشوید آب و چربی در بدن حفظ میشود.

نکته مهمی که باید حتما به آن توجه داشت این است که پس از دوره مصرف تستوسترون این احتمال وجود دارد که تولید تستوستورون آندروژنی متوقف شود.اگر چنین اتفاقی رخ دهد ، درست پس از قطع مصرف دارو خطر از دست رفتن حجم عضلات وجود دارد. در اکثر موارد ضرورت استفاده از HCG و یا کلومیفن وجود دارد که به مک آن دو می توان تولید تستوسترون طبیعی را از سر گرفت و از بحران هورمونی پس از دوره درمان هم جلوگیری نمود.
زمانی که مصرف استروئید قطع می شود فرد باید انتظار داشته باشد با کاهش وزن مواجه شود زیرا زمانی که مقدار هورمون مصرفی تنظیم میشود آب جذب شده ( که دلیل بر افزایش وزن قابل توجه است) از بدن دفع می شود .شما باید مسئله کاهش وزن را جدی گرفته و فقط به این مسئله فکر کنید که حجم کیفی عضلات را حفظ کنید . کسانی که از برنامه مخروطی استفاده می کنند تا به چنین هدفی نایل شوند به احتمال زیاد چیزی جز نا امیدی نسیبشان نمی شود.این اقدام که از جمله اقدامات متداول است روش مؤثری جهت بازگرداندن تعادل هورمونی بشمار نمی رود.

با تشکر
سید محمود لاله گون

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *